Dream Theater - Octavarium

29-08-2005
Genre: Prog
Site: Dream Theater

Dream Theater staat bekend om hun lange stukken muziek, complexe passages en geniale muzikanten. De achtste studioplaat van het vijftal zal wederom hoge ogen gaan gooien in menig jaarlijstje van de progressieve muziekliefhebber. Het idee achter octavarium is dat de luisteraar zelf het concept zal moeten zoeken, dus geen standaard conceptplaat zoals het eerder uitgebrachte 'Scenes from a memory'.

De plaat opent met 'The root of all evil', het volgende hoofdstuk in het AA-verhaal van Mike Portnoy. Het nummer ligt in het verlengde van 'the glass prison' en 'this dying soul'.
'The answer lies within' is een ballad die lekker in het gehoor ligt en geen moment gaat vervelen.
'These walls' is een typisch Dream Theater nummer waar je als fan zeker van zult smullen, vooral de keyboard partij van Rudess zit goed in elkaar.
'I walk beside you' is een geslaagd experiment van Dream Theater. Een kort maar krachtig nummer dat uitermate geschikt is als single en met deze bedoeling is het dan ook geschreven. Je hoort duidelijk invloeden van U2, maar wie zegt dat dat slecht is? Dream Theater met een vleugje U2 als eerste échte single uitbrengen is zeker een geslaagde missie en smaakt naam meer.
'Panic attack' zou perfect op 'train of thought' passen. Een metalnummer van Dream Theater wat maar weer eens bewijst dat ze het nog steeds niet het verleerd zijn om goede progressieve metal te maken.
Het volgende nummer 'never enough' is wederom een toegankelijk nummer waarbij je soms moet denken aan een wat harder nummer van Muse.
Wie heeft kunnen genieten van 'the great debate' zal zeker ook 'sacrificed sons' kunnen waarderen. Het nummer begint op een zelfde manier als 'the great debate' met een stuk nieuws waarmee het verhaal van het nummer wordt ingezet. Deze keer niet over stamcellen, maar over terrorisme. Uiteraard zit er een verwijzing in naar de aanslagen op de thuisstad van de heren, New York. Normaal gesproken erger ik me hieraan, maar deze heren komen er toch mee weg.
Save the best the for last moeten ze in het Dream Theater kamp gedacht hebben. Het laatste nummer duurt ongeveer 24 minuten en heeft alles wat de progressieve rockliefhebbers hartje begeert. Het nummer begint met een gitaarstuk dat erg doet denken aan 'shine on you crazy diamond'. Het is uiteraard een genot om deze vakmensen om zulke stukken te horen spelen. Opvallend feit is dat de keyboard partijen in 'octavarium' erg invloedrijk zijn. Zelfs James LaBrie zet op dit album een prestatie neer waar je U tegen zegt. Dat deze Amerikanen nog maar veel van dit soort albums mogen gaan maken.

Waardering:


Door: M. Maessen

<--- Pagina terug



©2005 - 2006 mediareviews.net